| Terapia cranio-sakralna |
|
System czaszkowo - krzyżowy można porównać do pasa transmisyjnego, którego osie obrotu stanowi z jednej strony czaszka z drugiej zaś kość krzyżowa (stąd nazwa terapii). Opona twarda, mająca swój bliższy przyczep w okolicy otworu wielkiego czaszki, a przyczep dalszy na kości krzyżowej łączy powyższe elementy oraz stanowi czuły transmiter napięć zstępujących w dół ciała z bieguna czaszkowego jak i wstępujących do góry z bieguna krzyżowego. Mechanizmem napędowym tej kostnej konstrukcji jest pulsacyjny wypływ płynu mózgowo-rdzeniowego z komór bocznych mózgu, gdzie w splotach naczyniówkowych ów płyn powstaje. Rytm produkcji i absorpcji płynu mózgowo-rdzeniowego przebiega z częstotliwością 6 – 10 cykli/minutę. Jednak w przypadku wielu schorzeń rytm ten ulega zaburzeniu. Poprzez odpowiednie ułożenie rąk na ciele pacjenta możemy wyczuć rytm cranio-sakralny i wpłynąć na jego zwolnienie lub przyśpieszenie, czyli na jego normalizację. Prawidłowy ruch tego systemu jest nie tylko warunkiem zachowania równowagi w układzie nerwowym, trzewnym i hormonalnym, ale także warunkiem niezbędnym dla odnowy i regeneracji organizmu, gdyż system napięć w oponach czaszkowych przenosi się na system mięśniowo-powięziowy całego ciała. Zabieg rozpoczyna się od rozluźnienia struktur poprzecznych, czyli powięzi w obrębie miednicy, przepony, górnego otworu klatki piersiowej i kości gnykowej. Następnie rozluźnia się struktury pionowe, czyli stawy krzyżowo-biodrowe, połączenie lędźwiowo-krzyżowe i szczytowo-potyliczne. Końcowym etapem jest rozluźnienie opony twardej rdzenia kręgowego i mózgu. Na pełną terapię składa się cykl zabiegów od 3 do 10. Zabiegi powinny być wykonywane w odstępach 3 – 5-dniowych aż do całkowitego rozluźnienia powięzi i uregulowania rytmu kranio-sakralnego. Przeciwwskazania: |
